Historia sztuki
Teatr Takarazuka jest jedynym w swoim rodzaju zjawiskiem japońskiej kultury. Jest to trupa aktorska, w której skład wchodzą wyłącznie kobiety odgrywające także role męskie. O Takarazuka Revue mówi się, że to „kabuki na odwrót w wersji pop”. Jest to mieszanka musicalu, rewii i operetki, grana przez kobiety i dla kobiet. Przedstawienia Takarazuka to przeważnie romanse o nieszczęśliwej miłości, których akcja nierzadko ma miejsce w świecie fantazji czy baśni.
Takarazuka-shōjo-kageki czyli Dziewczęcy Teatr Muzyczny z Takarazuki narodził się w 1913 roku, co ciekawe, z pomysłu mężczyzny i do dzisiaj zarządzany jest tylko przez mężczyzn. Grające w nim aktorki przygotowywane są do swojej pracy od wczesnych lat, żyją w odosobnieniu, zazwyczaj w internatach, i unikają kontaktu ze światem zewnętrznym. Dopóki występują na scenie, nie wolno im zakładać rodzin. Panuje wokół nich atmosfera tajemnicy, a kierownictwo dba, by artystki nie dawały jakichkolwiek powodów do podejrzeń o homoseksualizm.
Takarazuka ma miliony fanek w całej Japonii, a obiektem największego kultu, na granicy adoracji religijnej, jest otoko-yaku – aktorka grająca główne role męskie. Ta dziwna, androginiczna postać nigdy nie przestaje grać swojej roli, przynajmniej wtedy, gdy jest obserwowana przez swoje fanki. Otoko-yaku łączy w sobie cechy męskie i kobiece. Jest uwielbiana przez kobiety za urodę, czar i emanujący z niej erotyzm. Japońskie aktorki wyznaczane do ról męskich, od wczesnych lat uczą się kata – gestów, póz, zachowań, a nawet intonacji głosu, charakterystycznych dla mężczyzn. Za wzorce dla przyszłych otoko-yaku podawani są Alain Delon, Clark Gable czy James Dean...
wersja do druku
| 9 | 31 | 8 | 0 | 0 | 0 |
| od : 05.08.2007 | |||||